درود.
بایان!
آری بایان!
ثدای نفص می آید، ثدای باد می آید. ثدای دخطرک آدامث فروش، که می کوید، امو یح دونح بح خر! ثدا می آید. ثدای نفص است شاید! شاید در نیمه شب ها قرار اصط کصی بی یاید؟ شاید ثدای جقد اصط! جقد کح ثدای نفص نمی دهد!
ثدا نمی آید. آرامش در اطاغ اصط. آرامش و ثکوط. آرامشی بر از حیجان. حیجانی وهشی که می طواند آطش را روی آب روشن کند. آطش، طش، طش، طش.
حمح جا طاریک اصط. در اطاغ جشم، جشم را نمی بی ند. فغت کوش حا حصطند کح ثدا می شنوند. اظ بنجرح حم کح بح بی رون می نکری، ماح دیکر در آثمان نیصط. حمح جا طاریک اصط.
اکر کوش حایط را بح کیری، دیکر ثدای نفص حا حم آظارط نخاحد داد. آرامش اظ آن طو خاحد بود. آرامشی قلیز، فشرده شده در میان طاریکی حای ان بوح. قلیز، لیظ، لیظ، لیظ.
بوی اجیبی در مشام بیجیدح است. مسل بوی برک حای ظرد ریخطه روی ضمین باییز. ثدای خش و خش برک حا ظیر باحایط می بیجد میان ضحنط. بویی اجیب، ثدایی اجیب. اجیب، جیب، جیب، جیب.
دی وار حای اطاغ بلند و بلندطر می شوند، و بنجرح حا اظ ضمین دورطر. صطارح حا راحِ ضمین را کم کردح اند. در آثمان صطارح ای بیدا نیصط.
سَلاه نیصط بیشطر بی دار بح مانم. بدر بضرک حم که غسه نمی کوید. شاید دیکر جیضی برای کفطن ندارد. بدربضرک، بدر، بصر. طن حا یی، طن حا یی، طن حا یی.طن حا یی، یی،یی،یی.
ضحن حا بح حم خیرح شدح اند. ضحن حا اظ حم می برصند. جرا؟ جرا این حمح طن حا یی؟ ضحن حا اظ بس باسخ بر نمی آیند.
خون آن حا کح رفطند، در رک حای ما جاری اصط و آنحا در ما ظندح اند. غترح حای خون ما اسارحی اصط اظ مجمویِ طمام خون حایی که رودحای ضمین را صیراب کردند. آنحا ضندح اند و در رودحای بدن ضندکی می کنند و حر سانیح به صراق غلب می روند. بالایش می یابند و بح ضندکی برمی کردند.
سانیح حا اظ بس حم می کضرند، سانیح حای کم رنک، بوشیدح شدح با لایح ای اظ طن حا ییِ مظاب. کرح خوردح با خیصی شب کریح حا. رنکین شدح اظ رنکدانح حای شب. بوی شب بو می دحد کح در کنار خشخاش روییدح باشد. شور شدح با مضه ی خاک کُص.
بایان سانیح حا، نوید آقاظ اصط!
شاید حیج کص نیاید!
و آقاظ ثال یک حظار و ثیثد و نود حجری خورشیدی.
پ.ن 1) – (پ، ژ، گ، چ) رعایت شده است. با دقت بخوانید. واقعا با دقت بخوانید، خیلی کلمه ها معنی دارند. خیلی کلمه ها معنی ساخته اند از هیچ. تو رو به هرکی اعتقاد داری، دوباره بخون و با تمام ذهنت بخون.
پ.ن 2) – آهنگ مخصوص این پست: دنیای این روزای من؛ داریوش.
پ.ن 3) – اصلا حس عید ندارم. امسال عید ندارم.
پ.ن 4) – امیدوارم، فقط امیدوارم تو سال جدید بیشتر فکر کنیم و حرف های همدیگه رو بهتر درک کنیم و آزاد تر بیندیشیم تا از ارتباط با هم محروم نشویم و بفهمیم همدیگر را. گم نشویم در خیال.
پ.ن 5) – شادی عید را برای همه تان آرزو می کنم. شاد باشید و شادی بپراکنید.
پ.ن 6) – قسمت دوم فانوس به زودی به پایان می رسد و به مرحله ی ویرایش می رود. به زودی روی وبلاگ خواهد آمد.
پ.ن 7) – یه هم خونه دارم که تازه داره مراحل گذار رو طی می کنه و ذهنش خیلی درگیره. تیکه کلامش شده این: گودو نمی آید. برگرفته از نمایشنامه ی «در انتظار گودو» از ساکوئل بکت، که من بهش می گم ساموئل گوزو و هم خونه ام وقتی می شنوه می خواد تیکه تیکم کنه. کلا اذیت خورش ملسه.
پ.ن 8) – گنجشکک اشی مشی، لب بوم ما مشین؛ بارون میاد خیس می شی، برف میاد، گوله میشی، میفتی تو حوض نقاشی.
پ.ن 9) – خوب نشین دیگه گنجشکک، نشین، به خدا ! جای خوبی نیست. لب بوم ما مشین!
پ.ن10) – عید مبارک است، با شادباش آن شادی بپراکن.
شاد باشید.
